Hülya Avşar’ın programında, Cem Karaca’nın eşi İlkim Karaca, Ortodoks olan kayınvalidesi Toto Karaca’nın mezarına gömülmek isteğini, ancak İslamiyet’te öldükten sonra yakılmanın olmaması nedeniyle de Hıristyan olduğunu ifade etti. 

Hülya Avşar da ”Sonuçta herkesin tek bir Tanrı’ya inandığını ve bütün dinlerin ondan geldiğini” ifade etti ve din değiştirmek konusunda önyargılı düşünmediğini belirtti.”Din değiştirmenin o kadar olağanüstü, insanları şaşırtacak bir şey olduğundan yana değilim. Aşkım için ben de dinimi değiştirebilirim” dedi. (Devamını gör…)

En keyif aldığım üçlü. Sacayağıyız. Biraradayız. Yine seçme ve saçmalardan geyik yapıyoruz. Kızkardeşim, erkek kardeşim ve ben. Kardeşliğin bu çağdaki hallerine omuz silkiyor, kafa atıyoruz. Dostluğun ötesine geçip, orta göbeğine çörekleniyoruz.
 
Ciddiyette her daim birbirimize desteğiz. Ciddi yada saçma, her halimizde ise ayıp yok, hesap hiç yok. En edepsiz hallerimizin bile nazını çekebiliyoruz. Herşey çok açık, aleni, saygı sevgi çerçevesinde seviyeli de tabi ki. Benden kaynaklanan bir durum yüzünden azıcık da deli deli. (Devamını gör…)

Bakanlar Kurulu’nun, Resmi Gazete’nin 31 Aralık 2009 tarihli sayısında yayınlanan kararı ile sigaraya uygulanan vergi yüzde 30’un üzerinde bir oranla arttırılmasının ardından sigara üreticileri de ürünlerine zam yaptı.

Açıklamalarda, ”Maliyetlerimize doğrudan yansıyan bu durum karşısında ürünlerimizin fiyatlarının yeniden belirlenmesi zorunlu hale gelmiştir. Bu doğrultuda ürünlerimizin perakende satış fiyatlarında, 4 Ocak 2010 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere artış yapılmıştır” denildi. (Devamını gör…)

Nedense filmi izlemek için sinemaya bu kez çok hevessiz gittim. İyi ki de çocuklar gibi şen vaziyetlerinde değildim. Genelde sinemaya hep, çocuksu bir sevinçle giderim. İyi ki bu kez çok heveslenmemişim.
 
Osmanlı Padişahının, iki kahramanı Vahşi Batıya göndermesini konu alan filmde Vahşi Batı, Cem Yılmaz’ca nasıl Yahşi batı oluyor izledim. Birşey beklemediğim için, birşey bulamamak da beni pek sersemletmedi. Oysa filmin fragamanı, filmden daha iyi gibiydi ve kendini az çok hissettirse de seyirciyi filme çekiyordu. (Devamını gör…)

Ne olursa olsun ve kim olursa olsun, düşmüyor içimde hazan yaprağı. Kimse ölmüyor yüreğimde, izin vermiyorum. Elim varmıyor bir kazma bir kürek alıp iç çeperlerimde mezar kazmaya. Gönlüm el vermiyor yüreğime bir zamanlar hoş gelmiş olanların üzerine toprak atmaya.

Gelen, geldiğinde hep sefalar getiriyor, gitmek isteyen gidiyor. Dur demiyorum ama öldürmek isteseler de kendilerini yüreğimde, ben izin vermiyorum yüreğime giren hiç kimseye. (Devamını gör…)

Neredeyim, hiçbir fikrim yok. Bildiğim, gecedeyim. Sessizlik çok.
 
Galiba, kaldırımda oturuyorum, çökmüşüm hatta. Tutup kaldıran yok. Olmasın da. İnadına vermişim yüzümü dondurucu ayaza. En çok, ürperirim. En az, kılım kıpırdamaz. Aşinayım soğuğa. (Devamını gör…)

Kayıp gül’ü  bir çırpıda, üstelik içine düşerek ve altını çizerek okudum.
 
Genç bir yazarın kaleminden ve bakış açısından, hayata göz süzdüm. Bir başka pencereden, aynı manzaraya odaklandığımıza onay verdim içten içe. (Devamını gör…)

Kimseyi boş çevirmem. Elimden geleni ardıma koymam. Kimin canı ne çekse ve dile getirse, hiç üşenmem koşarım mutfağa hemen. Herkesi memnun etmek için yaratılmışım ya, ”Dile benden ne dilersen” mesela.
 
Çocuklar eve geldiğinden beri, eşimde çocukların üzerinden bir tutturma halleri peydah oldu ki sormayın. ”Kızın, senin mantını özlemiştir.”, ”Oğlun, yaprak sarmanı pek sever”, ”Çocuklara yap şöyle senin usulüne göre pilav, börek vs.” Aaa, adamı duyan da, sittin sene onu aç bırakmışım zanneder. Yok öyle bir şey, ağzından çıkarken önünde bulur. Bende ki hal hep ”Canı çekmiştir, ne olur ne olmaz” vaziyeti olur. (Devamını gör…)

2010 yılı içinde çalışanları tatili bol bir yıl bekliyor olacak. Kamu çalışanları bu yıl 117 gün tatil yaparken 248 gün çalışacak.

2010 yılında hangi ay kaç gün tatil yapacağız: (Devamını gör…)

2009 da son yazım ”Bulutlu yumurta” olmasın dedim. Oturdum pıt pıt klavyemin başına. Çıt çıt yazmaya başladım. Artık ne çıkarsa bahtıma, dolayısı ile bahtınıza.
 
Avareyim. Nerden geldi şimdi bu kelime önüme? Birden böyle başladım yazı dilime. Tamam avareyim bazen, yok sakıncası bence. Olmasın sizce de. Hep ayağım sımsıkı yere basacak değil ki, arada derede iki kanatlık yükseliversin aklım, kime ne? (Devamını gör…)

Yazımın başlığına siz aldırmayın. Çocuklarımın sayesinde, bizim evdeki adı bulutlu yumurta olan o muhteşem manzara, sizin de bildiğiniz sahanda yumurta.
 
Nadiren yaparım kendime. Kimse yemezken, yemeği tercih ederim bulutlu yumurtayı. Çünkü, bembeyazlığın içinde o ilahi sarı daireye ben vurgunum. (Devamını gör…)