Bay Gri

Uzun zaman oldu, en son yazımı nerdeyse 4 ay önce yazmışım. Şubat ayı erken rezarvasyon döneminin başlaması ile birlikte işlerimiz, yeni elemanların işe alınması, onların eğitimi derken o kadar yoğunlaştı ki kendime vakit ayıramadım. Ofis-ev, ev-ofis arasında gidip gelen bir ruh oldum sadece…

Sabah 9:00 akşam 21.00 bazen akşam 23:00-24:00′a kadar ofisteydim oldukça yoğundu. Sabah ofise geldiğimde baygri.com’u açabiliyorsam ne mutlu bana. Bu yorucu süreçte baygri.com ve kahvem beni her zaman dinlendirdi, fırsat buldukça yorumlarla eşlik etmeye çalıştım yazar arkadaşlarıma… (Devamını okuyun…)

Yaşar’ın Yıldız Usmanova ile yaptığı düet hala ruhumu sarmaya devam ederken, yeni çıkardığı albümü tesadüf sonucu gördüm.

Hep derim, nefes aldığım sürece kulağımda Yaşar’ın sesi olacak diye, etkileyici, buğulu bir ses rengine sahip Yaşar mükemmel yorumuyla “Eski Yazlar” albümündede slov şarkılara yine ayrı bir tat vermiş. Eski Yazlar albümündeki şarkıları günlerdir benimle beraber dönüp duruyor… (Devamını okuyun…)

Herzaman kilitlemem kapıları, ürkütür çoğu zaman kapalı kapılar ardında yaşanılanlar. Bu kez kapıları kapatıp zinciri sürgüledim. Kimse girmesin içeri istedim.

Bu kapılar sana kapandı, her defasında savundum seni, yapmaz dedim, asla dedim. Asla demeyi sonsuza dek bırakmayı belkide sende öğreniyorum bu defa. Farklı maskeler takarak çıkma karşıma. Her defasında beni şaşırtmayı  bırak… (Devamını okuyun…)

Pencerelerden tanımadığım yüzler bana gülümsüyor. Her gülümseyiş bir trenin vagonu gibi hayatımdan izler taşırcasına yavaş yavaş gözümün önünden geçiyor. Peşinden koşuyorum el sallıyorum tanımadığım yüzlere, içim burkuluyor, bağırıyorum, benide götürün diyorum ama sesimi duymuyorlar, sesim çıkmıyor ki…

Sonra kendimi trenin içinde görüyorum, vagonların birinde oturuyorum…Karşımda oturan iki yüz dikkatimi çekiyor. Tanıdığım, sevdiğim iki insan…Birden yalnızlıktan sıyrılıyorum onları izliyorum…Bir kadın ve erkek… O kadar yakınlarki bana ama görmüyorlar, duymuyorlar. Görünmez olmak istediğim çok zamanlar olmuştu…İşte sonunda oldu diyorum kendime  keyfini çıkar.. (Devamını okuyun…)

Dışarda yağmur, bende yine uzun uzun yürüme isteği. En son sana gelme demiştim ya neden beni dinlemedin ki, işte bu sabah karşımdasın…

Seni görmek güzeldi, seni görmek güneşin doğması gibiydi, seni görmek yüreğimde uçuşan binlerce martı demekti, seni görmek sana kavuşmaktı… (Devamını okuyun…)

Elimde bir kitap evirip çeviriyorum. Machado de Assis’in Mezarımdan Yazıyorum adlı romanı. Bir arkadaşımın isteği üzerine aldım. Kendisi araştırmış bulamamış benden rica etti, kısa bir araştırma sonrasında kitap şuan elimde. Ben elime alıyorum, kitap benden uzaklaşıyor sanki.

Kendimi, dikkatimi toparlıyamıyorum. Ama biliyorum ki elime aldığım kitap mutlaka bitecek. Yoksa huzursuz olurum. Kitabı kenara bırakıp Fransuvayla ilgilendim biraz. Fransuva bizim kaplumbağa evimizin erkeği. Her canlı gibi oda ilgi bekliyor, ilgilenmediğimiz zaman bize küsüyor, sessizleşiyor. Hepimiz aynı değilmiyiz ilgi eksikliğinde önce biraz sabrederiz,  sonra suskunlaşırız, sonra sorgulamaya başlarız… (Devamını okuyun…)

Erken rezarvasyon tatil seçeneklerinin başlaması ile  beraber yeni elemanların işe alınması, onların eğitimleri, derken yoğun ve yorucu bir döneme girdim.

Ve uzun bir süre sonra nihayet bugün izinliyim. Sabah gazete ve ekmek almak için dışarıya çıktığımda hiç içeri  girmek istemedim. Hava muhteşem güzeldi. İzin günlerimde evimdeysem eğer kendimi hiç dinlenmiş hissetmiyorum, gezerken dinlenenlerdenim. Yürümek dinlendiriyor beni. İçime oksijeni çeke çeke ohh missss gibi. (Devamını okuyun…)