Henüz 3 yaşındaymışım. Hiperaktif bebeklik çağlarım. Üzerine üstlük şimdikinden daha beter bir sevgi kelebeği varmış içimde. Herkes beni seviyor, ben zaten herkese bayılıyorum havalarındaymışım.
Özellikle de kuzenlerime karşı böyle. Ne de olsa aramızda pek yaş farkı yoktu onlarla. Birisi 4 yaşında o zaman diğeri ise 7. Her gün ya onlar bizde, ya da biz onlarda. Sonrasında kuzenlerim kızamık çıkartıyorlar. Tabi ailede herkes panik. Teyzem telefon açmış anneme “Aman ablacım kızlar kızamık çıkardı. Elif i getirme şimdi hiç hastalıkta çıkarmadı bulaşır falan kızlardan Allah korusun.” demiş. Ben bu konuda söz dinler miyim? Her gün tutturuyormuşum “Tuğba ile Olcayı istiyorum” diye. Ağlıyormuşum, zırlıyormuşum, küsüyormuşum ama nafile. (Devamını okuyun…)









Son yorumlar