Bay Gri

Sevgili Demliğim;

Dün seni üzmüş olabilirim. Ama içimden gelmediği halde zoraki yazmaya çalışsaydım, biliyorum ki daha çok üzülürdün. Zorla yazmış olsam, o cümlelerde bu samimiyeti bulamazdın. Dolayısıyla yazdıklarım gerçek olmazdı.

Bazen kendimden sıkılıyorum, fişim olsada çeksem ve biraz dinlenebilsem diyorum. Herşeyi düşünmek ve bazen tek çözümün zaman olması “KAL” getiriyor bana! Hani Gitim gelince gidiyorum ya, buda onun tam tersi. Donup KALma hali, hiç bir şey yapamama hali, yapmayı istememe hali… (Devamını okuyun…)

Sevgili Demliğim;

Yorucu ve yoğun bir gündü,  çok ama çok  yorgunum (Devamını okuyun…)

Sevgili Demliğim;

Ev de temizlik operasyonuyla geçen bir pazarın ardından, yeni bir iş ve pazartesi temposu aslında çok yorucu! Sabah baskını gibi erkenden gitmek yerine, geç gittim bugün yeni iş yerime. Ama “sabah keyfi yaptın mı?” derseniz; vallahi sabah erkenden uyanıp son derece keyifsiz döndüm durdum yatakta Kahvaltı günün en değerli öğünü sözünü dikkate alarak, güzel bir kahvaltı ettik oğlumla ve saat hala 10.00! (Devamını okuyun…)

Sevgili Demliğim;

Nasıl güzel uyumuşum anlatamam, dinlenmiş ve zımba gibi bir pazara başlamak çok keyifli… Pazar sabahları saatimi 10.00′a kurup, yarım saatçikte oğluşuma sarılıp keyif yapıyorum.

Sonra enfes bir kahvaltı pazar sabahlarımın vazgeçilmezi, o kahvaltı sofrası öğene kadar durur. Üzerine kahvemi yapar bir de “Yaşamdan Dakikalar”ı izlerim. Hıncal, Sunay ve Nebil abilere bir de Haşmet baba eklenince bu kahvaltı tadından yenmez… (Devamını okuyun…)

Sevgili  Demliğim;

Sanada olur mu? Bazen nedenini sen bile bilmezsin ama o an orda olmak ruhuna eziyettir. Gitmek istersin ama bir türlü gidemezsin de. Biz buna “gitim geldi” diyoruz )) Ve en çok da bu geliyor. Bunu farketmek hem iyi hem kötü. İyi oluşu şöyle; bir müddet sonra sen bile kendini tutamıyorsun ve gidiveriyorsun. Kötü oluşu; bazen gittiklerinize ayıp etmiş oluyorsunuz. Ama zamanla onlarda alışıyorlar bu duruma ya onlarda kalkıp seninle geliyorlar ya da el sallayıp seni yolcu ediyorlar )) (Devamını okuyun…)

Sevgili Demliğim;

İnsanın yaradılışının mükemmelliğine bir kez daha inandım. Ve bir o kadar da acizliğinden içim sızladı.

Bu akşam, dışarıdan aldığım bir işi bitirmek üzere evde de çalıştım. Ve işim bittiğinde baktım ki oğlumu çok özlemişim, evim de film izlemeyi, örgü örüp çekirdek çitlemeyi çok ama çoook özlemişim… Yaşam şartları falan demiyeceğim bunun adına; sinemaya gitmem napim? Bir kaç ay kuaföre gitmem, daha az gezerim, aylık kitap sayımı düşürüp daha çok yazarım… (Devamını okuyun…)