Bay Gri

Hava mı karardı ne? Sınıf çok loş şimdi. Oysa ben daha bu sabah sınıfa girdiğimde, açmıştım tüm pencereleri. Davet etmiştim içeri güneşi. İçim ne kadar da şendi. Hoca geldi, camları kapattırsa iyi üstüne üstlük çektirdi tüm perdeleri.

Sınavdan da çakmışım galiba. Hocanın bana ceza verişinden belli. Tek ayak üstünde, tahtaya da dikseydi bari. Olsun, hocam istesin ben tahtaya çıkıp tek ayak üstünde de dururum. O da dik durmak değil mi? Bütün doğru bildiklerimi yazmıştım halbuki. Derslerim de iyidir. Hal ve gidişim de pekiyi. Ama taktı bu hoca bana. Olsun. Taksın. Ben yine de seviyorum kendisini. Dün beni bir oğlana, bağcık bağlamayı öğretirken görmüş. Oysa eteklerimi de der top etmiştim. Frikik verdiğim bir yerim de yoktu. Hem, kız-erkek ayrımı ben bilmem ki. Ne yani nolmuş ki, O oğlan da insan değil mi? Dersler iyi ama insan olma hallerim derslerimden iyi. Beni bugüne kadar bir kişi anlasın, dişimi kıracağım vallahi. İçim huzurlu, vicdanım rahat. Bir de bugün oğlanı arayıp, üzülme diyeceğim sahi. (Devamını okuyun…)

Rüyalarından korkar mı insan? Ben acayip korkuyorum. Hatta bir rüyanın ardından günlerce tırsık vaziyette dolanıyorum. Çünkü, çoğu, haberci benim rüyalarımın. Olur olmadık, olacaklardan önceden haberdar ediliyorum. Oysa öyle müneccim, falcı, cinci taraflarım hiç yok. Valla uykuya her daim huzurla dalıyorum. Hatta başım yastığa milim, duam dudaklarımda yarım kala ben uykuyla buluşuyorum. (Devamını okuyun…)

Hep böyle yapıyorum. Ne yaşarsam yazıyorum. Kurgular, senaryolar bana göre değil. Ben yazdığımı yaşamaktan, yaşadığımı yazmaktan yanayım. Bağ’lantılarımı, çekincesiz bağ’ıra bağ’ıra anlatanlardanım. Ve bir yazı yazdım ki, dön(e)mem…

Yazar arkadaşım Metin’in, yazdığım yazıya ithafen kurduğu cümleleri okurken ”Ewt” dedim, ”Bağlanmak ben de, o-hoo çok şey ifade eder.” Neden? Çünkü, herkes ve herşey bende çok şey ifade eder. Yüzeyde yüzmek kolaydır. Ben zoru seçenlerden, dibe dalıp soluksuz gezenlerdenim. Ama seyrine daldığım manzara, yüzeyde kulaç atanlarınkinden çok daha derindir, çok daha başka.. Peki başka neden? Çünkü, her yiğidin bir bağlantı şekli vardır da, o yüzden. Kimi dağdan gelir bağ’dakini kovar. Kimi, bağ’a girer, bağ budanmış bağ’a bülbül dadanmış, farkeder. Kimi üzümünü yer, bağ’ını da sorar. Kimin de ise, bakarsa bağ, bakmazsa dağ olur. Kimilerinde de bağ’lı koyun, yerinde otlar. Bir başkası içinse, bağ’a bakar üzüm olur, yemeye yüzü olur. (Devamını okuyun…)

İstanbul, lale devrini yaşıyor bu bahar. Lalenin ne kadar pahalı olduğundan, bizim ülke olarak ne denli zengin olduğumuzdan, birilerinin cebinin çok fena dolduğundan, söz etmeyeceğim. Zaten söz etsem ne yazar?

Dün, havaalanına giderken, sahil yolunda ilerlerken ben arabanın içinde, laleler gözümün önünde haşır ile neşirdik gönlümde. Esler çizilmiş mor lalelerden. Tek renk kullanılıp mesela sırf kırmızıdan öbekler, sırf sarıdan göbekler yapılmış. Gözlere bayram, gönüllere bahar sunulmuş. (Devamını okuyun…)

Hiç, size biri yada birileri, ”Size bağlanmaktan korkuyorum” dedi mi? Bana dedi…Nedir bağ? İçime sordum, o-hoo çok şey söyledi. Zaten iç sesim ne zaman az konuştu ki. Arama motorlarına sığındım, söylediği özetti. İçimin söylediklerinden, özetin söylediği bana duygusuz geldi.

Biri size bağlanmaktan korktuğunu söylerse, ne yaparsınız? Ben, ”Kopmasından iyidir” derim. Ama kopmak sözcüğü de bende beni kopartır. İtiraf ediyorum, ben de bağlanmaktan korkan kimsenin, kopup gitmesinden korkarım. (Devamını okuyun…)

Evdeysem, denk geldiysem, mutfakta yemek yaparken açıyorum izlemesem de. Çok ilginç gelirse, kulak kesiliyorum ilgiyle. Bakalım, yaşlılık ve yalnızlık nasıl oluyormuş, insan yaşlanınca hangi ruhu taşıyormuş, bizim yaşlılara böyle neler olmuş, sorularıma cevap buluyorum, ekranlardaki İzdivaç programlarında. (Devamını okuyun…)

”Rıdvan Dilmen, telekulakçılarla haşır-neşir olmuş” baabında yazılar okuduk, haberler dinledik ya bu hafta hani. Eğer işin aslı varsa, ki serbest kaldı Rıdvan abi. Şu şüphe ne menem şeymiş demek ki. Adamcağızın karizmayı yerle bir etti.

En başta kendimize güvenmiyorsak, karşımızdakine inanmıyorsak, yeterli iletişim yoksa, durumu yeterince bilmiyorsak, gurur yapıp küt diye soramıyorsak, içimize düşen huysuz ve huzursuz bir kurttur şüphe. Hatta biraz da beyin kıvrımlarımızda dolaşan vakitli vakitsiz düşüncelerimizi kemiren tehlikeli bir faredir de ayrıca. (Devamını okuyun…)