İlk geldiğin gün gideceğinin belliydi aslında…
Bizim seninle…
Sabah kahvaltılarını dudak tiryakiliğine dönüştürmeyen çay bardaklarımız.
Sağa sola atılmış sahiplenmeyi bekleyen faturalarımız.
Cebimde bir dolu yedeklenmemiş, anahtarın ağırlığı…
Öpücüklerle uyanılmayan sabahlarında, birçok anlamı vardı.
Sevişmenin ardından, benim sana alışmaktan korkan uzuvlarım vardı.
Lapa lapa yağan kar soğuklarında bir gün…
Vücudumu sana dayayıp işi asmadım.
İçimi… bir orman dolusu odundan senlerle ısıttıysam.
Yüzüme sevgi dolu gözlerle bakıp beni suçlamadan çaresizliğimi anla.
İlk geldiğin günden…
Biz olamayacağımız belliydi aslında şaşırmadım. (Devamını okuyun…)










Son yorumlar