Her defasında…
Plastik gülüşümle,
kapı önünde , gülerek karşılandığına bakma.
Senin refüjlere bindirdiğin,
Pert acılarımla ,yola koyulup,hayatı karşılamak yerine…
Dibine kadar koyulan kadının ,Tanrısal gülüşü oldum .
Her şey yapaydı .
Anlıyor musun?
Bir varmış ,
bir yokmuş olduğun zamanlarda.
Günü tutturamayan, sabah kahvaltısı ,dublajlarda.
Burulan çay tadlarında.
Öğle yemekleri arasına, sardığım,
Ucuz adisyonlarla yazılan,şiir tokluğuna doymak.
Günü kurtarmıyor.
Kepekli ekmek kıvamına tav olup,
yapay şişiyorken…
İ ç i n…
Bu hissedişin sosyal açıklaması yok. (Devamını okuyun…)










Son yorumlar