Hürriyetkıyasla.com’dan 3G mobil modemler ile ilgili gerçekleştirdiği araştırma verilerine dayanan bir basın bülteni geldi, ilginizi çekeceğini düşünüyorum;
3G, Türkiye’ye getirdiği yenilikler sayesinde, uzun bir süredir cep telefonu ve internet kullanıcılarının gündeminde ilk sırada yer almaktadır. (devamını gör…)
”Ben yaşadıklarımın hiçbirini unutmam.
Ama evet! yeri gelir susarım.
Canımı çok yakan şeyler olur ama yinede susarım, tükenirim.
Buna izin de veririm aslında.. Salaklığımdan mı? Hayır!
Ben kimseye ”GİT” de demem, diyemem.
O kişi vazgeçilmez olduğundan mı? Hayır.
Ona o kadar şeye rağmen, o kadar değer veririm ki, hergün yaptıklarına utansın diye.
Ama bir gün öyle bir giderim ki;
Kaybedeceğim hiçbir şey olmaz!” (devamını gör…)
Zafer Bayramı her yıl 30 Ağustos günü kutlanan Türkiye Cumhuriyeti’nin ulusal bayramıdır. 1922 yılında 26 Ağustos’ta başlayıp, 30 Ağustos’ta Dumlupınar’da Mustafa Kemal’in başkumandanlığında zaferle sonuçlanan Başkomutanlık Meydan Muharebesi’ni anmak için kutlanır.
İşgal birliklerinin ülke sınırlarını terketmesi daha sonra gerçekleşse de, 30 Ağustos sembolik olarak ülke topraklarının geri alındığı günü temsil eder.
Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’e, silah arkadaşlarına ve komutasında savaşmış askerlere, tüm şehitlerimize şükranlarımızı sunuyor onları rahmetle anıyoruz, ruhlarınız şad olsun, nur içinde yatın size minnettarız… (devamını gör…)
Yazının sonundaki mükemmel tespitler; Facebook’ta “3 Öğünüde Bilgisayar Başında Yiyenler” tarafından “Kadınlar Kamyon Şoförü olsaydı Kamyon yazıları nasıl olurdu? başlığı altında paylaşılmış, oldukça cuk tespitler, sevdim.
*Yolların ustasıyım, röflenin hastasıyım
*Gaz fren şanzuman, manikürsüz halim duman
*Sen batan güneş, ben yollarda kremşanti
*Miras değil sevgilim hediye etti güzelim (devamını gör…)
Öğlen saatlerinde kardeşimle İstanbul’ a giriş yaptıktan sonra cılkımız çıkmış bir halde kuzende aldık soluğu. Malum ramazan hadi iftarı Sultan Ahmet’e gidip yapalım dedik. Zar zor bir yer bulduk, ama nasıl da güzel bir manzarası var. Nasıl kalabalık nasıl şenlikli tarif edemem. Açıkçası ben biraz daraldım.
Eee sessiz sakin bir yerden kalkıp İstanbul’un şu sıralar kalbinin attığı yere Sultan Ahmet’ e gidince böyle hissetmem normal tabi. Her yerde ayrı bir curcuna, ayrı bir telaş var. (devamını gör…)
Hayata dair yaşanması gereken tüm duyguların bünyemde tavan yaptığına inanırdım ve rutin bir mutluluk oluşurdu yüzümde, alışagelmiş, kısmen huzur veren bir mutluluk…
Nadiren kendimi dinlediğimde de bir şeylerin eksikliği derin bir iç çekişte kalbimde çarpar, beynimde zonklardı.
Anlıktı bu durum, geçerdi, yine kendimi yaşamın kaygılarına ve diretmelerine bırakırdım. Süreçte düşündüm, o kalp çarpması, beyin zonklaması, derin iç çekmeler yaşamın kendisiydi, çok az zamanlarda bunu yakaladım. (devamını gör…)
Yüreğimi sakladım en derinlere
Artık kimseler kiramasin diye
Demekki çok kırılmış nedensiz yere
Çok da hırpalanmış değersiz ellerde
İçeri misafir ettiği kim varsa
Hırsız çıkmış her defasında
Hepsi birer parça kesmiş kendince
Az buz da değil, defalarca hem de
Üzmüşler, kırmışlar hem de çok kere (devamını gör…)
Vay be! bildiklerimizi ya da öğretilenleri tekrar gözden geçirip acayip sorgulama yapmamız şart. Bütün tarih kitaplarında Yavuz Sultan Selim’in resmi diye bildiğimiz yandaki görselde gördüğünüz küpeli portre aslında Yavuz Sultan Selim’in can düşmanı İran Şahı İsmail’e aitmiş.
25 sene önce gazeteci Nezih Uzel tarafından ortaya atılan bu iddiayı, Çılgın tarihçi Murat Bardakçı’da tekrarlamış. Yani Yavuz Sultan Selim diye bildiğimiz meşhur küpeli portre onun can düşmanı İran Şahı İsmail’inmiş.
İşinin ehli akademisyenler tarafından gizli kalmış ya da tartışılan konular gün yüzüne çıkarılırsa en azından bundan sonraki nesil tarihi kulaktan duyma bilgilerle öğrenmez.
Bir ülkenin geleceğe bırakacağı en önemli iki miras sanat eserleri ve tarihidir diye düşünüyorum. 11 Mart 2010 tarihinde “Ankara Devlet Resim ve Heykel Müzesinde kaybolan eserler” medyaya yansıyınca alttaki yazıyı yazmıştım; (devamını gör…)
İlk yazım o yüzden fazla laf kalabalığı yapmak istemem. Bir bakıma tanışma faslı olsun, en azından bundan sonra yazacaklarım için ‘’ahhhh kimbilir hangi dünyayı kurtarıo’’ izlenimi olmasın şık olmaz:)
Sitedeki sonram için bu yazı örnek verilse UEFA kupasından saniyeler önceki POPESCU penaltısı gibi ne gündü yahu! (burda fırtına öncesi sessizlik diyecektimde ‘’kendine gel melli dedim’’ :)…herneyse aslında yazım biraz gecikti daha erken gelecekti fakat ismi önemsiz bi firmadan aldığım demonte mobilyalar bi hayli zamanımı aldı birazda yorucu ve hala nasıl elendiğimizi (GS) sorguluyorum gerçekten inanılmaz inanılmaz… (devamını gör…)
Bu şarkıyı ne zaman duysam acayip oluyorum, bir Ahmet Can Akyol şiiri insanı bir hayale aşık edebilecek güzellikte Onur Akın şarkısına nasıl dönüşmüş okuyalım/izleyelim/dinleyelim…
bugün kederliyim, beterim bugün
sesime ses değse çığlık oluyor
üşüyor toprak, taşlar üşüyor
vuslatı yakın eden yollar üşüyor (devamını gör…)
Bir süreliğine kuzenimin yanına gidiyorum İstanbul’a. Hem çok özlediğim arkadaşlarımı göreceğim hem de orjinal vücut sergisini gezeceğim.
Biletleri aldım bile. Artık aktarırım izlenimlerimi size. Kuzenim “off Elif sen iyice delirdin ne işimiz var ölülerin içinde” diyor. Ben tabi boş durmam hemen laf yetiştiriyorum “Ölü deme onlara saygı duy. Müthiş bir deneyim, unutulmaz bir anı olacak bizim için hacı” deyip heyecanlandırmaya çalışıyorum hatunu. Yerse tabi :) (devamını gör…)
Facebook
Flickr
FriendFeed
Twitter
Xing
Son Yorumlar