“Sevdim ben seni, hep sevdim. Bıkmadan usanmadan bekledim. Beklerken birikti hüzün eylemlerim, özlemim. Çok hatırlamak, hatırlayıp sana duyduğum hudutsuz özlemi dindirmek istedim. Oysa bilmedim ki; çok hatırlamak çok unutmakmış küçüğüm.
Hani hatırlıyor musun küçüğüm, kışın o buz kesen soğuğunda bir gün ayakların üşümüştü de Çorap almıştım sana. Pamuk gibi, yün yüzlü(Tıpkı senin gibi) pembemsi bir çift çorap… Ayaklarına giydirirken çoraplarını birlikte ısınmıştı ayaklarımız ve o an uzun uzadıya birbirimizin gözlerine kilitlenmiş hayran hayran bu anın sonsuza dek sürmesini istemiştik. (Devamını okuyun…)










Son yorumlar