75 yazar, 3245 yazı ve 8261 yorumun bulunduğu Bay Gri.com sayfalarına hoş geldiniz, keyifli okumalar diler, selam ederim...
17 Ağustos 1999 gece yarısı saat 03.02 de hepimizin uykuda olduğu saatlerde Kocaeli/Gölcük merkezli 7,5 şiddetinde gerçekleşen depremle nasılda hayatımız alt üst olmuştu. Tarifi zor bir yıkımı, acıyı hep birlikte yaşamıştık.
Resmi rakamlara göre :
17.480 kişi hayatını kaybetti,
23.781 yaralandı,
505 kişi sakat kaldı.
285.211 konut,
42.902 iş yeri yıkıldı ya da kullanılmayacak şekilde hasar gördü. (Devamını okuyun…)
sana seyahatimde su
altında kalmış hara
be evler gördüm,
ne çok ağlamışsın…
her giden ısınmak
için gülüşünü çalmış,
o gün bu gündür gülme
yişin ondanmış… (Devamını okuyun…)
Derindir kuyular, duygusuzdur kuyular
Tabutluk kadar dar
Mahpus kadar tehlikeli
Kör misali Karanlık
Buz gibi Soğuk
Ve yılanlarla dolu.
Yolla düştüm
Yolum düş-tü
Heybem omuzumda çöller geçerken
Huşu içinde bir derviş buyurdu;
- Her düş-en Yusuf değildir (Devamını okuyun…)
Gerçekler önce acıtır sonra da büyütürmüş. Öğrendiğim gerçek yıllardır unuttuğum anıyı aynı ağrıyla tekrar hatırlattı. Seni severken mide ağrılarıyla yandığım o günler… Kendi ruhumu çarmıha gerdiğim o günler…
Sana duyduğum sevgiyi bir yandan büyüyor ama vücudum, ruhum tepkisiz kaldığı için ağrıyla hissettiklerini dışarı vuruyordu.Bütün başlamalar-bitmeler, gelmeler-gitmeler midemi yorgun düşürüyordu ama o ağrıya yenilmedim her seferinde seni seçtim! Ama bir noktadan sonra bu karmaşık yolculukta ruhlarımız yorgun düşmüştü. Benim hikayemi başlatan kapıyı o gün kendi ellerimle kapatmıştım. (Devamını okuyun…)
Bir şeyler yapmak lazım, bu duruma sessiz kalamayız. Büyük bir dram onların yaşadıkları çok zor şartlarda hayatta kalmaya çalışıyorlar. Afrika’ya elimizden geleni yapmalıyız. Aslında insanlarımız çok merhametli, ama yıllarca bu merhametimizi suistimal ettiler.
Şimdi bazılarınız, bizim ülkemizde de o kadar aç varken ”Afrika’ya mı yardım edeceğiz” diyebilirsiniz. Ama sözü edilen küçücük bebekler olunca, duyarsız kalmak mümkün değil… Haberlerde izliyorum, gazetelerde okuyorum ve öyle görüntüler izledim ki insan olan dayanamaz. (Devamını okuyun…)
Çam ağacının altında sessizce ağlıyordu. Adı; Kardelen’di nasıl düşünmesin ki! Hayat ona çok zalim davranmıştı. Eğer diyordu… Eğer bir gün zengin olursam bana yapılanları asla kimseye yapmayacağım. Hayatını, tıpkı bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçirerek, eski günlere döndü ve anlatmaya başladı.
Abla! Ben çok çektim… Diyerek söze başladı. Kimsesiz büyümüş Kardelen, genç yaşta ailesini kaybedince kardeşlerini de yanına alıp o küçücük yaşında karın tokluğuna çalışmak için İstanbul’a gelmişler. Hani derlerdi ya eskiden ‘’İstanbul’un taşı toprağı altın’ ’diye ama öyle olmadığını yaşayınca görmüşler tabi… Kardeşleri ile kalacakları bir yer aramaya başlamışlar. İstanbul’a yeni gelen biri kime inanacağını bilemez, bende rastladığım bir ailenin yanında, kardeşlerimi de alarak ilk bulduğum limana sığındım abla diyor. O aile Kardeleni küçücük yaşında sanki koca bir kadın gibi kullanmışlar. Yaptıkları eziyet yetmemiş gibi birde kardeşlerini başkalarına evlatlık vermişler. Aklınıza gelen işkenceyi yapmışlar. Ama o yılmamış hep içinde büyüttüğü kini, nefreti tam aksine yaşama bağlanmak ve kardeşlerini yanına almak için beslemiş. Fazla uzatmayacağım çok uzun olacak çünkü… (Devamını okuyun…)
Son/bahardı
Ağaçlar yapraklarını yitirmiş
Hayta çocuklar okullarına başlamış
Yavru kuşlar anne kuşların gözyaşları altında yuvalarından uçmuştu…
Şehir anlamsız/çelimsiz ve başkalarına göreydi
Yoksul evlerin ocağından hüzünlü dramlar tütüyordu
Sokaklar ıslak ve çamurlu
Hava kurşun gibi ve yağmurluydu…
Tam bu sırada/leyleklerin hafta izinli olduğu günde doğdu
Kaderi bu ya;
Doğarken bir hastalık konmuştu başucuna (Devamını okuyun…)
Sayfa altları önemlidir dostlar, dondurmanın sonu, sigaranın son fırtı veya ikinci el bir kitabın arka kapağına karalanmış iki satır samimi cümleyi okumanın verdiği keyif gibi acayip hisler uyandırır bünyede. Hiç unutmam lise ikinci sınıfta okurken, el arabasında kitap satan birinden maksim gorki’nin orjinal ismi halk düşmanı olan bizde yararsız bir adam adıyla basılan ikinci el kitabını almıştım, kitabın içinden sayfaya yapışmış, nerdeyse sayfanın rengini almış “bir suudi arabistan riyali” çıkmıştı, Türkiye’de bir rus yazarın kitabından “suudi arabistan” riyalinin çıkması bana hep ilginç gelmiştir, tam “oğlum kaç para eder bu” moduna girecektim ki, algımdaki batıl inançlar paranın üstündeki arapça yazılardan tırsmama sebep oldu, haliyle parayı bozdurma teşebbüsüm olmadı olamadı :) Sonra o para ya kayboldu ya da birine verdim net hatırlamıyorum, neyse bağlıyorum; sayfa altlarından ne zaman ne çıkacağı belli olmaz, sürprizlerle doludur, sen'de şuan bu sayfa altını okuduğuna göre uslanmaz bir sayfa altı seversin. Sakın yadırgama yaptığını, bir gün sayfa altından fışkıran bir mucize hayatını değiştirebilir, nasıl olur bilmiyorum ama bir gün mutlaka birşeyler olur, sabırlı ol. Bay Gri'yi her ziyaret ettiğinde mutlaka bu sayfa altına bir göz at. İkinci el kitapları, ikinci el kitapların özellikle arka kapaklarının iç kısımlarını, dondurmanın sonunu sevmeye devam...
İçinden gökkuşağı geçen bu blog saf sevgiyle beslenen bağımsız bir sinerji topluluğudur. Bu organizasyon Cengiz Aydın projesidir. Copyright © 2008-2012 Bay Gri All Rights Reserved.
Son yorumlar