Vedalar sessiz harflerin arkasına saklanmış çığlıklardır aslında, hoşçakal derken insan bilir aslında hep içinde kalacağını. Bu sesleniş bir manada içindeki sevgiliye hep seni sevdiğim gibi kalacaksın demektir.
Veda değildir bu hiç olmadığı kadar onu içselleştirip ruhunun parçası yapmaktır. En acıtan anlarda bir de onun varlığına ağlamaktır. Çünkü o adam vardır artık hayatı geri sarıp onu tanımamış olmak nasıl mümkün değilse söküp atmak da mümkün değildir artık. Onunlayken ona teslim oluşun veda edip giderken ki teslimiyetinin bilmem kaç binde biri bile değildir aslında. (Devamını okuyun…)
Son yorumlar