Farkındayım; çok değiştim… Eskisi gibi değilim artık… Daha güçlü ama bunun yanında daha yalnızım… Kalben mutlu gibiyim ama içime baktığımda bir yanım biliyorum ki hep eksik… Ağlamıyorum artık daha çok gülüp geçiyorum olup bitenler karşısında. Çok ciddiye almıyorum hayatı biraz deliliğe vuruyorum, birazcık da şakaya.
Başımı koyup yaslandığım omuzların aslında birer yalan olduğunu, verilen sözlerin tutulmadığını, seni seviyorumların altında ise acabalar taşıyan bakışları gördüğüm günden beri ben tek başıma dimdik durmaya çalışıyorum… Ve kimseyi çok sevemiyorum artık… Çünkü biliyorum ki çok sevmediğim, daha doğrusu çok sevip belli etmediğim zamanlarda, ben hep daha değerliydim… Ne zaman çok sevdim, işte ben o zaman kaybettim… Haksız yenilgilere şahit oldu benim yüreğim… Haketmeden çok incitildim… (Devamını okuyun…)
Son yorumlar