Sıfatların hep önemli olduğunu düşünürüz. Sevgili, dost, arkadaş…. Uzayan listeden bir sıfat seçer sevdiğimizin üstünde deneriz. Bazen bizim seçtiğimiz sıfat, sevdiğimize uymasa bile dener dururuz. Onun yaptığı her hareketten kendimizce anlamlar çıkarırız ve her anlam onu, bizim sıfatımıza daha da yaklaştırır ya da aslında sadece biz öyle düşünerek kendimizi kandırırız.
Benimde aynı yolda yürümek istediklerim vardı. Bu yüzden ruhumda, kalbimde ne varsa ortaya koymuştum ama yol eninde sonunda ikiye ayrıldığında serbest bırakmayı öğrenmiştim ve ben her serbest bırakışımda yolda yalnız kalanda bendim.
Kırgınlıklarım için beni yarı yolda bırakanları suçladım durdum bir süre ama sonra anladım ki bu onların da suçu değildi. Bu yoldan öğrenmem gerekeni öğrenemediğim sürece aynı yolda farklı kişilerle gidip gelecektim. Bu yüzden kendimi geçmişin silik anılarına bıraktım ve aslında bir parçam hala orada bir yerlerde kaybolmuş durumda …
Bazen tamamlanmak için kaybolmak gerektiğini ve her şeyin evrende form değiştirip eninde sonunda birleştiğini biliyorum ve belki de bu yüzden korkmuyorum! (Devamını okuyun…)










Son yorumlar